Genueńskie pesto z bazylii (alla genovese)

Co dwa lata powiększa nam się rodzina – w 2009 roku poznałam mojego Małża, w 2011 na świat przyszedł Człowiek Wyżerka i w drugie jego urodziny wykluła się Panna Grymaśna. Od początku 2015 roku nosiło mnie i czułam, że kogoś nam jeszcze brakuje, że nie jesteśmy kompletni. Zachciało mi się kota.

Spokojnie, nie do zjedzenia, tylko do kochania.

Frajda jest z nami od miesiąca. I od tego czasu w pełni zaczęłam doceniać te chwile, kiedy mam święty spokój. Od samego początku postawiła sobie za punkt honoru, że kiedy ona czuwa, to nikt nie będzie spał – z upodobaniem polowała na wystające spod kocyka nóżki usypiającej Panny Grymaśnej albo skradała się do łóżka, mrucząc głośno jak kosiarka. Był taki czas, że za każdym razem, gdy siadałam do komputera i zaczynałam coś pisać, to wspinała się po oparciu fotela i wskakiwała mi na ramiona, wbijając w ciało pazurki albo polowała na moje palce, kasując mi tekst lub dopisując szalone ciągi znaków.

Na szczęście Frajda staje się podlotkiem i coraz mniej głupot ma w swoim kocim łebku. Teraz ulubioną jej rozrywką jest ściąganie prania z suszarki i wchodzenie mi w kadr, kiedy próbuję zrobić zdjęcia jedzenia (przykład jest na ostatniej fotografii).

I w ten sposób płynnie przechodzę do tego, żeby podać przepis na klasyczne włoskie pesto z bazylii uwiecznione na poniższych zdjęciach.

Łatwiej jest zrobić dobre pesto bazyliowe niż je kupić. Serio – gdy nie masz własnego ogródka ziołowego, to zamiast iść do sklepu kupić słoik tego sosu, lepiej wybierz się po doniczkę lub dwie bazylii. W czasie, gdy będziesz gotować makaron, spokojnie zdążysz zrobić swój własny zielony sos, świeżutki, bardzo aromatyczny i pełen witamin. I tańszy niż ten sklepowy – niespełna 200-gramowy słoik dobrego pesto kosztuje bowiem około 15 zł. A satysfakcja z własnoręcznego przygotowania domowego pesto jest bezcenna.