Pierogi z sercem cielęcym

Wpis nietypowo walentynkowy. O miłości do jedzenia i szacunku do zwierząt, które zjadamy.

Życie, które wiedziemy, nie jest szwedzkim stołem – nie wybieramy sobie z niego tylko tego, co lubimy, lecz bierzemy wszystko, co ma do zaoferowania. Tak samo powinniśmy traktować życie, które odbieramy w celu zdobycia pożywienia. Jeśli jesteśmy mięsożerni, to musimy mieć świadomość, że wołowina, cielęcina, wieprzowina etc. to nie tylko antrykoty, rostbefy, szynki, boczki i gicze (i jeszcze parę innych). Tusza zwierzęca składa się w wielu „elementów”. Jednym z nich, jest tak zwana „piąta ćwiartka” – wiem, oksymoron (nie ja go wymyśliłam). Pod tym pojęciem kryją się podroby. Umiejętnie przygotowane potrafią się zamienić w smakowite danie. 
Oprócz szacunku do surowca, powinniśmy również żywić miłość do żywego stworzenia. Jeśli macie możliwość, to wybierajcie świadomie! Nie kupujcie jaj z chowu klatkowego, mięsa z ferm-fabryk, bo one przyczyniają się do coraz większej produkcji zwierząt. Produkcji, a nie racjonalnej hodowli, w której zwierzę się leczy, kiedy jest chore i dba o to, by było w dobrej kondycji nie tylko fizycznej, ale i psychicznej.

Kojarzycie tę scenę z „U pana Boga za piecem”, w której ksiądz mówi, że zestresowaną świnię, to i w kiełbasie wyczuje? Autentycznie coś w tym jest.

Zaopatrujcie się w małych sklepach mięsnych, w których sprzedawca nie jest studentem jakiegokolwiek kierunku i na szybko odbył kurs rąbania mięsa na zapleczu. W małym sklepie sprzedawca doradzi, jaki kawałek mięsa najlepiej nadaje się do potrawy, którą chcecie przyrządzić oraz odpowie na pytanie, skąd pochodzi to mięso. W jakich warunkach żyła ta krowa, cielę, świnka, kurka czy kaczka.